اضافه كردن RAM براي بهبود عملكرد

با وجود اينكه پردازشگرهاي لپ تا‌پ‌ عمـلكرد خـوبي در زمـيـنه متـعادل سازي سـرعت انـجام كار و مـصرف كم برق دارند، ولي در مـجموع پردازشگرهاي كامپيوترهاي دسك‌تاپ از آنها پيشي گرفته‌اند.

مهم‌تر اينكه كامپيوترهاي دسك‌تاپ از نظر سرعت بالاتر هارددرايو كه بيشترين تاثير را در سرعت كلي سيستم دارد، نسبت به لپ تا‌پ‌ها برتري دارند. چاره اين امر براي افرادي كه از لپ تا‌پ‌ها  استفاده مي‌كنند اين است كه وابستگي آنها به هارددرايو را به حداقل برسانند.

منظور از اين سـخن، ارتقاي RAM اسـت. هر چـقدر يـك لپ تاپ بتـواند اطلاعات بيـشـتري را در حافـظه پرسرعت خود جمع‌آوري كند، نياز كمـتري به جمع‌آوري اطلاعات در حافـظه مجازي روي هارددرايـو خـود دارد و ايـن بـدان معناسـت كه زمـان انتـظار براي دستيابي به اطلاعات از روي ديسك چرخان نسبتاً كند، كمتر مي‌شود.

افزودن يا جايگزين كردن RAM، به آساني وصل كردن كابل USB است. مي‌توانيد لپ تاپ خود را براي انجام چنين كاري به مراكز خدمات كامپيوتر ببريد، اما اين كار فقط هدر دادن پول است. مگر اينكه واقعاً هيچ‌گونه مهارت مكانيكي در زمينه كامپيوتر نداشته باشيد.

براي اجراي ويندوز XP به طور معمول RAM يك گيگابايتي كفايت مي‌كند. اما در صورتي كه با فايل‌هاي ويدئويي، Microsoft يا بازي‌هايي كه نياز به RAM بالا دارند، كار مي‌كنيد، استفاده از RAM بالاتر بهتر است.

ويندوز ويستا با RAM 2گيگابايتي و بالاتر، به بهترين شكل اجرا مي‌شود، هرچند كاربراني كه فشار زيادي به كامپيوتر خود نمي‌آورند، مي‌توانند موقتاً با RAM 1/5گيگابايتي هم كار خود را پيش ببرند.

تـوجه داشـته باشـيد كه ارتـقا دادن RAM مـنوط بـه كاهش بازده كار اسـت. براي مـثال مـمـكن اسـت حافظه لپ تاپي كه از ويندوز ويستا استفاده مي‌كنـد را از 2 گيگابايت هم بالاتر ببريد، ولي تغييري در آن احساس نكنيد. لپ تا‌پ‌هاي تـك كاربـر حـتي اگر ويـستا و Office 2007 هم روي آن نصب باشد، نياز چنداني به حافظه 3 يا حتي 4 گيگابايتي ندارند.

از سوي ديگر، بدون ترديد نيازهاي آينده مقادير عجيب و غريب حافظه‌هاي امروزي را ناچيز نشان خواهد داد. (يادمان باشد كه روزي كامپيوترهاي 64 بيتي بالاترين مدل كامپيوتر بودند.) گرچه شايد در آن زمان لازم باشد كه به طور كلي به دنبال يك كامپيوتر كاملاً جديد باشيد.

خريد RAM

تنها موضوعي كه در مورد ارتقاي RAM بايد نسبت به آن مهارت داشته باشيد، خريد ماجول حافظه مناسب است.بسياري از لپ تا‌پ‌ها از SODIMM استفاده مي‌كنند كه از RAM كامپيوترهاي دسك‌تاپ كوچك‌تر بوده و در نتيجه براي لپ تا‌پ‌ها مناسب‌ترند.

براي اينكه بدانيد كامپيوتر كيفي شما تا چه مقدار RAM را پشتيباني مي‌كند و اينكه نوع كارت حافظه‌اي كه مي‌پذيرد چيست و چه تعداد شيار SODIMM در آن وجود دارد، به سراغ دفترچه راهنماي كامپيوتر كيفي خود يا سايت شركت توليدكننده آن برويد. هرچند اگر هم برخي از اين اطلاعات را به دست نياورديد، جاي تعجب ندارد.

براي كسب آگاهي كامل بايد نگاهي به RAM موجود در كامپيوتر كيفي خود بيندازيد. در بسياري از لپ تا‌پ‌ها با برداشتن پانل دسترسي كه در زير كامپيوتر قرار دارد، به راحتي مي‌توان به شيار‌هاي RAM دسترسي پيـدا كرد. با استفاده از يك پيچ گوشتي كوچك اين صفحه را باز كنيد. احتمالاً در پيدا كردن RAM مشكلي نخواهيد داشت؛ مگر آنكه پشت قطعه ديگري مانند هارددرايو قرار داشته باشد كه البته اين قطعات هم قابـل برداشتـن هستند. حواسـتان باشد درصورتي كه مجبور به برداشتن قطعه‌اي شديد، در پايان كار نسبت به قرار دادن آن در محل خود، اطمينان حاصل كنيد.

به محض اينكه محل RAM را پيدا كرديد، هرگونه شماره‌اي كه روي برچسب آن وجود دارد را به همراه اسم تجاري آن يادداشت كنيد.

اگر براي ديدن برچسب آن نياز به برداشتن كارت ديگري بود، ابتدا قسمت فلزي ميز يا صندلي خود را با دست لمس كنيد تا الكتريسيته ساكن بدن خود را تخليه كنيد. براي اطلاعات بيشتر به مقاله "حفاظت در برابر ESD " مراجعه نماييد.

شيارهاي SODIMM معمولاً زايده‌اي فنري دارند و زماني كه كارت حافظه به درستي در جاي خود قرار گيرد، اين زائده‌ها در شكاف‌هاي موجود در لبه كارت حافظه چفت مي‌شوند. براي بيرون آوردن SODIMM، زائده‌ها را از درون شكاف خارج كنيد. ممكن است براي اين كار اهرم‌هاي كوچكي وجود داشته باشند كه شما بايد آنها را فشار دهيد. اين عمل به بالا آمدن لبه فوقاني كارت حافظه منجر مي‌شود يا دست كم اين امكان را به شما مي‌دهد تا بتوانيد با ناخن‌هاي خود آن را بالا بكشيد. در يك زاويه مشخص، بيرون كشيدن كارت از شيار ميسر مي‌شود. به اين موضوع كه كامپيوتر كيفي شما يك يا دو شيار SODIMM دارد، توجه داشته باشيد، زيرا با اضافه كردن يك RAM به حافظه موجود، به جاي جايگزين كردن آن، مي‌توانيد در هزينه صرفه‌جويي كنيد.

سپس وب‌سايت سازنده SODIMM خود را پيدا كرده و شماره مـدل كارت حافـظه خود را در آن بيابيـد. شما بايد ليستي از ويـژگي‌هاي ماجـول خـود را پيـدا كنيـد كه شامل ظرفيت (مثلاً 512 مگابايت)، فركانس (مانند 667 كيلوهرتـز يا PC2- 5300)، نـوع كارت (مثل DDR2) و زمانـبندي آن باشد. (مانند 12-4-4-4؛ بعضي توزيع كننده‌ها فقط شماره اول را كه CL يا CAS ناميده مي‌شود، يادداشت مي‌كنند.)

شما مي‌توانيد به شكل مجازي تمام مدل‌هاي اخير SODIMM را در سايت‌هاي توزيع كنندگان پيدا كنيد، هرچند فروشگاه‌ قطعات كامپيـوتري يا لـوازم الـكترونيكي مـحل شما مـمكن اسـت تنها چند مدل معروف آن را داشته باشند. شايـد به اين نتيجه هم برسيد كه شركت توليدكننده كامپيوتر شـما يكي از گران‌‌فروش‌ترين توزيع كننده‌هاي RAM است.

در مـورد RAMهاي قديـمي‌تر، شايـد لازم باشـد كه تـعداد پين‌هاي آن را بشماريد. (پين‌ها اتـصالاتي هستند كه در كانكتورهاي كناري وجود دارند.) و از طريق جست‌وجو در Google Images و تصاوير موجود در آن، تعداد پين‌ها را با هم مطابقت دهيد. براي مثال، اگر به دنبال SODIMM داراي 144 پين هستيد و تصوير كارتي را پيدا كرديد كه دقيقاً مشابه كارت خودتان است، صفحه وبي كه تصوير مذكور در آن قرار دارد احتمالاً نـوع آن كارت را مـثلاً EDO يا SDRAM مشـخص كرده است.

به اعداد توجه داشته باشيد

خريد كارت حافظه‌اي با مشخصاتي كه كامپيوتر كيفي شما آن را پشتيباني كند يا چيزي بهتر از آن، از اهميت بالايي برخوردار اسـت. (در قـسمت "خريد RAM بهتر" توضـيح بيشتري در اين خصوص داده شده اسـت.) اگر درصدد جايگزين كردن SODIMM هستيد، مسلماً نمي‌خواهيد كه با نصب يك حافظه كندتر، سرعت عملكرد خود را از دست بدهيد. اگر هم قصد داريد كارت RAM ديگري را اضافه كنيد، مطابقت داشتن مشخصات آن با حافظه موجود، احتمال خطا را كاهش خواهد داد.

به عنوان مثال، حافظه‌اي كه تهيه مي‌كنيد، بايد از نظر درجه‌بندي فركانس، مثلاً 800 مگاهرتز يا 6400-PC2 با RAM موجود يكسان بوده يا بهتر از آن باشد. (درجه‌بندي كامپيوترهاي شخصي بر مبناي فركانس حافظه ضربدر 8 محاسبه مي‌شود. مانند 3200-PC براي حافظه 400DDR مگاهرتز يا 5300-PC2 براي حافظه 667DDR2مگاهرتز.) اگر فركانس RAM خريداري شده پايين‌تر از قبلي باشد، كامپيوترهاي شما كندتر به نظر مي‌رسد و ممكن است پيغام خطا نيز بدهـد كه البته ايـن به تنظيـمات حافـظه در BIOS بستگي دارد. ايـمن‌تريـن حالـت آن اسـت كه از RAM با سـرعـت بالاتر استـفاده كنيد. هرچند نـيازي به صرف هـزينه بيشتر براي حافظه با فركانس بالاتر نيست. (مثلاً جايگزين كردن 800SODIMM مگاهرتز به جاي كارت 533 مگاهرتز)، مگر اينكه تصميم داشته باشيد با سرعت بسيار زيادي كار كنيد. (سرعت بسيار زياد عمر باتري را كاهش مي‌دهد، بنابراين اغلب استفاده كنندگان از كامپيوترهاي همراه، دست به ايـن كار نمي‌زنند.) در نهايت اگر لپ تاپ شما از حافظه دو كانال (dual-channel) پشتيباني مي‌كند، از مطابقت داشتن هر دو SODIMM كه مي‌خريد، اطمينان حاصل كنيد. اگر كارت‌هاي RAM با يكديگر مطابقت نداشته باشند، ممكن است عملكرد كامپيوتر را به حالت تك كاناله (single-channel) ببرند.

رفتن از طبقه همکف این برج مسکونی به آخرین طبقه آن با آسانسور سریع‌السیر نزدیک 10 دقیقه طول می‌‌کشد!

باز هم طبیعت به منبع الهامی برای دانشمندان و مهندسان تبدیل شده است. در سراسر جهان از جمله دوبی و شرق دور، برج‌های سر به فلک کشیده متعدد و زیبایی دیده می‌شوند که با استفاده از آخرین فناوری‌های روز ساختمان‌سازی طراحی و ساخته‌ شده‌اند. البته ارتفاع این برج‌ها عمدتا از 400 یا 500 متر تجاوز نمی‌کند. اکنون تصور کنید در آینده‌ای نزدیک، برجی مسکونی یا بهتر بگوییم شهری عمودی به ارتفاع 2 مایل ( بیش از 3 کیلومتر!) با عرض پا به پیش از یک مایل ساخته شود که جمعیتی بالغ بر یک میلیون نفر نیز در آن ساکن خواهند شد. ساخت این سازه عظیم به عنوان یکی از تازه‌ترین راهکارهای بشر برای مقابله با افزایش جمعیت و پاسخی به نیاز آنها به مسکن است.

این برج استثناییUltima Tower نام دارد که طراحی و ساخت آن از سوی شرکت آمریکایی موسوم به Eugene Tsui مورد بررسی قرار گرفته است. این سازه عظیم که با استفاده از مدرن‌ترین تکنیک‌های استاندارد ساختمان‌سازی و با توجه به معیارهایی نظیر مقاومت در برابر زمین لرزه و سیل ساخته خواهد شد، بیش از آنکه یک پروژه معماری / عمران باشد، مجموعه‌ای از آکوسیستم‌ها البته در ابعاد کوچک است.

این پروژه به صورت خودکار، ایده‌های استثنایی در خصوص چگونگی تولید انرژی، استفاده موثر از آب و مسائلی دیگر از جمله چگونگی حمل و نقل و جابجایی را مطرح می‌کند.

قرار است این برج با هزینه‌ای بالغ بر 150میلیارد دلار و در آینده‌ای نزدیک، در نقطه‌ای که هنوز تصمیم نهایی درباره آن اتخاذ نشده است ساخته شود؛ اما به نظر می‌رسد با توجه به ادامه روند نگران کننده ازدیاد جمعیت، این پروژه زودتر تصورات مدیران شرکت Eugene Tsui آغاز به کارکند.

شکلی کلی این برج همچون لانه موریانه‌ها است که در کناره‌ها، دیواره‌هایی با خمیدگی ملایم خواهد داشت.

همچنین برای خنک‌سازی این برج، از روش‌هایی همچون استفاده از جریان آب و انتقال حرارت اضافی به سطوح فوقانی سازه، و در نهایت انتقال آن به سطوح بالای اتمسفر زمین، استفاده خواهد شد.

گفته می‌شود تمامی سطح خارجی این سازه از صفحات خورشیدی پوشیده خواهد شد و از آن گذشته، وجود اختلاف فشار هوا میان قسمت پایین و بالای برج، کمک زیادی به تولید انرژی الکتریسیته (برق) خواهد کرد قرار است این برج در 120 بخش مجزا که هر یک شامل چندین طبقه و اکوسیستم خاص خود است ساخته شود. همچنین، انبارهای بزرگ آبی در 12 قسمت مجزای این سازه ساخته خواهد شد تا از آنها برای اطفای حریق استفاده شود.

منبع : تبيان زنجان