حاوی مطالب مفید در هر زمینه ای، دانلود جدیدترین نرم افزارها به صورت کاملاَ رایگان همراه با کرک

ساخت ماهواره تاریخی ناسا توسط یک ایرانی

ناسا یکی از تاریخی ترین پروژه های خود را به استاد ایرانی MIT سپرده است. این پروژه که ساخت ماهواره بررسی رطوبت خاک و متغیرهای جوی است پس از5 سال توقف به توصیه آکادمی ملی علوم آمریکا از سرگرفته شد. پروفسور انتخابی درگفتگو با "مهر" به تشریح پروژه پرداخته است.

پروفسور دارا انتخابی گفت : طی سالهای گذشته که شاید بالغ بر دو دهه می شود عمدتا از داده های ثبت شده از سایر ماهواره ها و مدارگردها برای بررسی رطوبت خاک و متغیرهای وابسته به آن استفاده می کردم. این داده ها عمدتا در هواشناسی و مهندسی آب کاربرد دارند اما پس از چند سال به این نتیجه رسیدم که این اطلاعات کافی نیستند و باید به فکر ساخت ماهواره ای جدید با قابلیتهای متعدد بود.

وی افزود: پس از مطالعات گسترده به فکر ارائه طرحهایی درخصوص ساخت ماهواره ای جدید افتادم که حاصل آن ماهواره SAMP است. در این فناوری نوین از ریز امواجی با فرکانس 4/1 گیگا هرتز استفاده می شود.

این دانشمند ایرانی افزود : در فناوریهای فعلی از ریز امواجی نظیر نور مادون قرمز و نورهای قابل رؤیت برای بررسی متغیرهای جوی استفاده می شود اما برای مشخص کردن میزان رطوبت خاک مناسب نیستند و علت آن نیز این است که جو زمین این نوع امواج را از بین می برد.

پروفسور انتخابی افزود : اما ریز موجی که در این ماهواره مورد استفاده قرار می دهیم از حساسیت بالایی برای بررسی سطح زمین برخوردار است و در عین حال اتمسفر نیز تأثیری بر آن نمی گذارد.

رئیس آزمایشگاه Parsons مهندسی و علوم زیست محیطی دپارتمان مهندسی محیط زیست دانشگاه MIT در ادامه به مهر گفت : از سال 2000 میلادی همکاری ما با ناسا شروع شد. این همکاری شامل حضور 14 دانشمند از این آژانس و دانشگاه MIT بود. در ادامه تحقیقات اولیه با هدف پرتاب ماهواره در سال 2009 میلادی آغاز شد.

وی افزود : ایده ما از میان 20 پروژه پیشنهادی به ناسا برگزیده شده بود اما متأسفانه در سال 2005 ناسا مجبور شد تا به دلیل نگرش گسترده خود به سوی بازگشت به ماه و سفر به مریخ بودجه های تحقیقاتی خود را تعدیل کند و از این رو پروژه این ماهواره نیز به نوعی قربانی آن شد.

این دانشمند ایرانی افزود : اما در سال بعد از آن بود که آکادمی ملی علوم آمریکا به حمایت از پروژه ما درآمده و به ناسا توصیه کرد که با توجه به تداوم فرآیند گرمایش زمین و اهمیت تحقیقات مربوط به محیط زیست زمین این پروژه تداوم داشته باشد.

وی افزود : پروژه ساخت این ماهواره اکنون شتاب جدی به خود گرفته و پیش بینی می کنیم تا سال 2012 به مدار زمین پرتاب شود. با توجه به اینکه تنها 4 سال دیگر زمان باقی مانده تلاش تیم تحقیقاتی این پروژه مضاعف شده است.

پروفسور انتخابی گفت: ماهواره SAMP با بودجه هنگفت 340 میلیون دلاری ساخته می شود. این ماهواره 600 کیلوگرم وزن داشته و از دو بخش راداری و رادیومتری ساخته شده است. این ماهواره همچون چتری در راکت جاسازی شده و پس از پرتاب به فضا باز می شود.

وی ادامه داد : قرار است این ماهواره در مدار 670 کیلومتری زمین قرار گیرد و SAMP هر 110 دقیقه از قطبهای زمین عبور کرده و هر 2 تا 3 روز نیز تمام سطح زمین را مورد بررسی دقیق قرار می دهد.

پروفسور انتخابی در خصوص اهمیت بررسی رطوبت خاک گفت: بررسی رطوبت خاک در حکم آچار فرانسه ای برای بررسی دقیق چرخه های کربن، انرژی و آب در سراسر زمین است. رطوبت خاک متغیری است که این سه چرخه را به یکدیگر متصل می کند. این ارتباط از طریق کنترل بر تراوشات گیاهان و تبخیر صورت می گیرد.

آزمایشگاه پیش رانش جت در پاسادنای کالیفرنیا مرکز فرماندهی این پروژه در ناسا است. در این میان مرکز پرتابهای فضایی گودارد ناسا نیز همکاریهای لازم را با این پروژه و پروفسور انتخابی دارد.

دارا انتخابی پروفسورموسسه تحقیقاتی آب دپارتمان مهندسی عمران و مهندسی محیط زیست استکهلم ودپارتمان زمین شناسی و هواشناسی و علوم نجومی است که در حدود 20 سال است که در آمریکا به تدریس در دانشگاههای معتبری نظیر MIT مشغول است.

 

منبع:انجمن هوافضا

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در پنجشنبه 26 اردیبهشت1387 ساعت |

اولین های هوانوردی ایران

اولین های هوانوردی ایران

اولین پرواز بر فراز قله دماوند

اولین پرواز بر فراز قله دماوند در صبح 27 آذرماه 1304 با حضور وزیر جنگ وقت صورت گرفت.

این پرواز با سه فروند او هواپیماهای جدید فرانسوی که موتورهایی با قدرت 500 اسب بخار داشتند انجام شد. هواپیماهای مزبور می توانستند در مدت کمتر از 30 دقیقه، 6 هزار متر اوج گیرند و همچنین با داشتن محموله ای به وزن 800 کیلوگرم تا ارتفاع 7500 متری قابلیت پرواز داشتند، در صورتی که قبل از آن، هواپیماهایی که بر فراز تهران پرواز کرده بودند نتوانسته بودند تا ارتفاع 6000 متری اوج بگیرند.

این مسافرت مهم هوایی از فرودگاه قلعه مرغی آغاز شد و مدت یک ساعت و 3 دقیقه به طول کشید که 28 دقیقه از این مدت صرف پرواز از تهران تا دماوند و 35 دقیقه آن صرف پرواز بر روی قله دماوند و بازگشت به قلعه مرغی شد.

اولین پرواز به خارج از کشور در تاریخ هواپیمایی ایران

حکومت ترکیه در سال 1313 گروهی از کارکنان قوای هوایی ایران را دعوت کرد که همراه هواپیماهای خود دیدار دوستانه ای از آن کشور بعمل آورند. بعد از پذیرش این دعوت، پنج فروند هواپیمای اداکس (هورنت) ساعت 30/9 روز دوم آبان ماه 1313 در مسیر تهران - تبریز - اسکی شهر به سوی آنکارا به پرواز درآمده و وارد آسمان ترکیه گردیدند و در فرودگاه آنکارا فرود آمده و پس از 15 روز توقف در آن کشور، روز 17 آبان 1313 مراجعت نموده و ساعت 12 همان روز در فرودگاه قلعه مرغی فرود آمدند. در این مأموریت بازدید، جمعاً 131 ساعت و 29 دقیقه به وسیله پنج فروند هواپیمای اعزامی پرواز انجام گرفت.

پرواز به ترکیه و مراجعت از لحاظ تاریخ هواپیمایی سه مورد اولین در بر داشت:

1- اولین پرواز هواپیمای متعلق به ایران با خلبان ایرانی در عبور از مرز و خروج از آسمان این کشور بود.

2- اولین پرواز جمع هواپیماها (به طور اعم) در خروج از آسمان ایران محسوب می شد.

3- اولین پرواز جمع هواپیماهای متعلق به ایران با خلبانان ایرانی (به طور اخص) در خروج از آسمان این کشور به شمار می

رفت.

اولین عملیات نظامی با هواپیما

هواپیما در ایران اولین بار در جنگ علیه "میرزا کوچک خان" به کار رفت که هواپیماهای انگلیسی با خلبانان انگلیسی در آن جنگ به مانور پرداختند.

در سال 1298 که میرزا کوچک خان قیام کرد، دولت مرکزی یک نیروی ده هزار نفری مرکب از قزاق، سرباز و ژاندارم، شامل توپخانه، آماده و به سوی گیلان اعزام کرد. انگلیسیها که آن موقع در جنوب ایران بودند، تصمیم گرفتند قوای دولتی را علیه میرزا کوچک خان تقویت کنند و به همین دلیل دو فروند هواپیما را با خلبانان انگلیسی مأمور پشتیبانی قوای زمینی دولتی کردند. این ظاهراً اولین باری بوده است که قوای نظامی ایران از پشتیبانی هواپیما برخوردار بوده است.

اولین فرودگاه ایران

تا نیمه اول سال 1301 در تهران زمین مشخص برای نشستن و برخاستن هواپیما وجود نداشت؛ ولی چـــنــانـکــه روزنامه "ایران" در شماره 7 تیرماه 1301 خود می نویسد: در پی درخواست انگلیس برای ورود دو فروند هواپیما به تهران و اختصاص محلی برای فرود آنها، دولت وقت، زمین قلعه مرغی را برای این منظور اختصاص داده و به یاری زندانیان شهربانی وقت به تسطیح آن اقدام کرده است.

عین خبر روزنامه مذکور چنین است: « به طوری که اطلاع حاصل نموده ایم قریباً دو فروند آئروپلان که متعلق به دولت انگلیس است در هوای تهران پرواز خواهد کرد و ورود آئروپلانهای مزبور قبلا به دولت ایران اطلاع داده شده. اختصاص محلی را جهت فرود آمدن تقاضا نموده اند؛ لذا به اداره نظمیه اطلاع داده شده که در بیرون دروازه محل مناسبی را برای پائین آمدن آنها تهیه و در صورت پست و بلندی، محل را تسطیح نمایند. اداره نظمیه نیز در اطراف قلعه مرغی، سمت امامزاده حسن را برای فرود آمدن آئروپلان اختصاص داده و عده ای از محبوسین نظمیه هم چند روز است مشغول تسطیح آنجا هستند که برای ورود آئروپلان حاضر باشد.»سپس روزنامه مذکور در شماره پنجشنبه 9 مرداد ماه 1301 خود می نویسد: « دو فروند آئروپلان انگلیسی که اخیرا از بغداد به تهران آمده، در قلعه مرغی فرود آمده از صبح روز گذشته در آسمان تهران به پرواز و نمایش مشغول بوده و در پایان در قلعه مرغی فرود آمدند.»

اولین کارخانجات هواپیما سازی

ماشین آلات کارخانجات هواپیمایی در سال 1314 نصب و برای بهره برداری آماده گردید. لوازم این کارخانجات که از تاریخ 21 شهریور ماه 1315 "شهباز" نامیده شد، به منظور انجام تعمیرات اساسی و سوار کردن قطعات هواپیماهای مختلف در سال 1312 از انگلستان خریداری گردید. این کارخانه علاوه بر تعمیرات اساسی با استفاده از قطعات و مواد اولیه مورد لزوم، موفق شد تا قبل از 1320 تعدا قابل ملاحضه ای هواپیماهای مشقی و جنگی ساخته و تحویل نیروی هوایی نماید (از انواع هواپیماهای تایگر موس، اداکس و هایند). در اول مرداد ماه 1317 نخستین سری از هواپیماهای ساخت این کارخانه پرواز نمود. برنامه ساختن هواپیما توسط این کارخانجات تا سال 1318 اجرا شد ولی از این تاریخ به بعد به سبب بروز جنگ جهانی و نرسیدن مواد اولیه این برنامه متوقف شد.

اولین نمایش هواپیماهای نظامی در تهران

طبق نوشته روزنامه "ایران" اولین نمایش پرواز طیارات قشونی در تهران، ساعت 3 بعدازظهر روز یکشنبه پنجم خردادماه 1303 ه.ش. در آسمان قلعه مرغی انجام گرفته است.

اولین هواپیما که در ایران ساخته شد

در سال 1309 یک بدنه کامل از هواپیمای نوع "دوهاویلاند 9-آ" در تعمیرگاه قلعه مرغی توسط ستوان دوم "سیاوش سیاهپوش" به ساختمان گذاشته شد و با استفاده از بالهای ساخته شده (یدکی) به یک هواپیمای کامل مبدل و آماده پرواز گردید و آزمایش هوایی شد و مشخص گردید که از هر نظر هواپیمای نامبرده همطراز هواپیماهای "دوهاویلاند 9-آ" خریداری شده از دولت شوروی می باشد.

اولین کسی که در ایران خلبانی آموخت

نایب سوم "علی اصغر ملک" اولین کسی به شمار می رود که فن خلبانی را در ایران فراگرفته و در تاریخ اول تیرماه سال 1309 از عهدهً امتحانات مربوطه برآمده و به سمت خلبانی مشغول خدمت گردیده و این موضوع با درج در مـــــاده 16 حکم نمره 59 ادارهً هواپیمایی کل قشون رسمیت یافته است. لیکن پس از تأسیس مدرسه خلبانی با توجه به اینکه اخذ گواهینامه این مدرسه شرط رسمیت در خلبانی نظامی و استفاده از مزایای قانونی آن بوده؛ لذا علی اضغر ملک که آن موقع در درجه نایب دومی و کفالت آجودانی فوج نمره 1 مختلط هواپیمایی را داشت، با حفظ شغل سازمانی، دوره مدرسه خلبانی را نیز طی کرده و طبق ماده 15 حکم نمره 96 مورخ 27/2/1312 قوای هوایی خلبان مدرسه دیده و دارای گواهینامه رسمی گردیده است؛ و به این ترتیب علی اصغر ملک اولین کسی نیز به شمار می رود که فارغ التحصیل مدرسه خلبانی در ایران شده و تصدیق خلبانی این مدرسه را دریافت کرده است.

اولین مدرسه خلبانی در ایران

در شهریور سال 1311 اولین مدرسه خلبانی تأسیس گردید. محصلین اولین دوره خلبانی که از بین صدها داوطلب به عنوان واجدین شرایط انتخاب و پذیرفته شدند، 20 نفر بودند که از بین آنها 14 نفر فارغ التحصیل شدند.

اولین خلبان ایرانی که گواهینامه خلبانی دریافت کرد

در 13 خرداد ماه 1302 که اولین دسته از افسران ایرانی از رسته های مختلف ارتش انتخاب و برای تکمیل تحصیلات نظامی به کشور فرانسه اعزام شد، یک افسر (سرهنگ احمدخان نخجوان از تیپ گارد پیاده) نیز جزو دسته مذکور جهت تحصیل در رشته هواپیمایی فراگرفتن فن خلبانی اعزام گردید. وی اولین ایرانی است که گواهینامه خلبانی دریافت داشته است.

اولین خلبانی که در یک سانحه هوایی جان سپرد

در سال 1311 بیست فروند هواپیمای "مشقی تایگر موس" خریداری شده و از "دوهاویلاند" انگلیس در صندوق ها به وسیله کشتی وارد خرمشهر و از آنجا به اهواز منتقل شدند و از 24 آبان آن سال هیأتی مرکب از عده ای خلبان و مکانیسین جهت آماده کردن، آزمایش پرواز و انتقال هواپیماهای جدید به تهران، عازم جنوب شدند. پنج فروند از این هواپیماها صبح روز 12 آذرماه 1311 بوسیله خلبانان ایرانی از اهواز پرواز و ساعت 30/11 همان روز به تهران رسیدند. چهارده فروند دیگر در سه مرحله تا سوم بهمن ماه سال 1311 به تهران پرواز داده شدند. یک فروند از این هواپیماها نیز حین آزمایش پرواز در اهواز نخستین سانحه منجر به مرگ خلبان را در تاریخ هواپیمایی ایران به وجود آورد. خلبان تایگر موس که در این سانحه جان سپرد.

 

منبع:انجمن هوانوردی

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در دوشنبه 20 اسفند1386 ساعت |

ارتفاع در هوانوردی

ارتفاع در هوانوردی

ارتفاع ، معیاری از بلندیِ یک نقطه و یا یک جسم از سطح و یا منبع مشخصی است. منبع رایج ارتفاع، سطح متوسط آب دریاها و سطح زمین واره WGS-84 است که توسط GPS  مورد استفاده قرار می گیرد. در هوانوردی ارتفاع بر حسب واحد فوت سنجیده می شود ولی برای کاربران غیر هوانورد ممکن است ارتفاع بر حسب مایل و یا متر اندازه گیری شود.

هنگامی که ارتفاع افزایش می یابد ،فشار هوا کاهش پیدا می کند، این اصل پایه عملکرد ارتفاع سنج فشاری را تشکیل می دهد که یکaneroid barometer  (فشار سنجی که فشار مطلق را نشان می دهد) بوده و به گونه ای مدرج شده است که به جای فشار،ارتفاع را نشان بدهد.شایان ذکر است که کاهش فشار سبب کمبود اکسیژن برای کسانی می شود که به ارتفاع های بالا صعود می کنند.

ارتفاع در هوانوردی:

در هوانوردی، بارت ارتفاع می تواند چند معنی داشته باشد.در واقع یک سری اصول پایه ایِ امنیتِ پروازی وجود دارد که هر دو گروهی که به مبادله اطلاعات در این زمینه می پردازند کاملاً آگاهند که کدام معنی مورد استفاده قرار می گیرد.

ارتفاع حقیقی (True Altitude) ،بلندی بالاتر از سطح متوسط آب های دریا ها می باشد. استفاده از این واژه در مکالمات رادیویی هوانوردی UK ،به معنی سنجش ارتفاع عمودی یک سطح، یک نقطه (یا یک جسمی که به عنوان یک نقطه در نظر گرفته می شود )، از سطح متوسط آب دریاها می باشد.

بلندی(height): میزان بالا بودن از یک نقطه مبنا بر روی زمین می باشد.در مکالمات هوانوردی UK ،برای اشاره به ارتفاع عمودیِ یک سطح، نقطه، یا جسمی که به عنوان نقطه در نظر گرفته می شود از یک مرجع مشخص ، از واژه بلندی استفاده می کنند که این مرجع مشخص عموماً ارتفاع فرودگاه است.

ارتفاع مطلق (Absolute altitude): منظور از ارتفاع مطلق ، در حقیقت ارتفاع یک هواپیما از زمین و یا عوارض زمینی است که بر روی آن در حال پرواز است .

ارتفاع نشان داده شده(indicated altitude): ارتفاعی است که ارتفاع سنج نشان می دهد.

ارتفاع فشاری(pressure altitude):ارتفاع فشاری میزان بلندی از یک سطح مبنا (به طور نمونه،1013.2 میلی بار یا 29.92 اینچ جیوه و 15 درجه سانتی گراد) می باشد. ارتفاع فشاری تقسیم بر 100 فوت به عنوان سطح پروازی( Flight Level  ) در نظر گرفته می شود، بنابراین وقتی ارتفاع سنج عدد 18000 فوت را در شرایط فشاری استاندارد نشان می دهد، هواپیما در سطح پروازی 180 قرار گرفته است. پایین تر از سطح پروازی 180 ،ارتفاع ها به هزار خوانده می شوند برای مثال 13000 به شکل سیزده هزار و 7000 به شکل هفت هزار خوانده می شوند.

ارتفاع چگالی (Density Altitude): رتفاع چگالی ،ارتفاعی است که برای شرایطی غیر از شرایط اتمسفر استاندارد جهانی (ISA) در نظر گرفته می شود که در آن چگالی با چگالی که در شرایط اتمسفر استاندارد در نظر گرفته شده برابر نیست.عملکرد هواپیما به ارتفاع چگالی آن بستگی دارد که تحت تاثیر فشار هوا و درجه حرارت می باشد.در یک روز خیلی داغ،ارتفاع چگالی در یک فرودگاه ممکن است خیلی بالا باشد به طوری که مانع از برخاستن هواپیما و خصوصاً هلیکوپتر یا هواپیماهای بار گیری شده شود.

مناطق ارتفاعی:

با وجود این که ارتفاع معمولاً به عنوان بلندی از سطح متوسط آب دریاهای یک منطقه در نظر گرفته می شود،برای استفاده در جغرافیا،واژه بلندی (elevation) عموماً ترجیح داده می شود.

مناطق کوهستانی با سه منطقه ارتفاعی شناخته می شوند:

بسیار بلند :1500تا 3500 متر

خیلی بالا 3500تا 5500 متر

بیشترین ارتفاع ها که بیش از 5500 متر است

 

سفر در ارتفاع های بالا منجر به برخی مشکلات پزشکی از قبیل علایم ملایم بیماری acute mountain sickness  (بیماری که به علت قرار گرفتن در فضایی با فشار هوای کم بروز می کند) ، بیماری کشنده High Altitude pulmonary oedema  (بیماری ورم ریوی بر اثر ارتفاع های زیاد) و High Altitude Cerebral Oedema (بیماری ورم مغزی بر اثر ارتفاع های زیاد) می شود. مامی این شرایط به علت قرار گرفتن در شرایط کمبود اکسیژن حاد در اثر پرواز در ارتفاع های زیاد صورت می گیرند.

 

منبع:

aerospaceusr.ir

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در جمعه 3 اسفند1386 ساعت |

روش‌های شناسایی و مقابله با موشک کروز

روش‌های شناسایی و مقابله با موشک کروز

 

مقدمه

موشک کروز که اسم خود را از تعریف پرواز کروز برای هواپیما گرفته است به موشکی گفته می‌شود که بیشتر مسیر خود را در حالت پایدار و نزدیک به زمین طی می‌کند. چنین موشکی توانایی بالایی در حمل سرجنگی‌های سنگین برای حمله به اهداف زمینی داشته و یکی از تسلیحات مهم و راهبردی بسیاری از ارتش‌های جهان است. موشک کروز یک موشک بلندبرد با توانایی پرواز در ارتفاع پایین است. این گونه موشک‌ها معمولا از پیشرانش جت برای پرواز استفاده می‌کنند که به موشک اجازه می‌دهد به صورت ممتد و در مدت زمان طولانی پرواز کند. از نقطه نظر پیشرانه و تولید نیروی برآ این موشک شباهت بسیار زیادی با هواپیما داشته و میتوان آن را هواپیمای بدون خلبانی نامید که هدف اصلی از طراحی و ساخت آن حمل سرجنگی‌های معمولی یا حتی هسته‌ای با قدرت نابودی بالا در فاصله طولانی است.

 

موشک‌های کروز جدید معمولا با سرعت مافوق‌صوت مشابه هواپیماهای بدون خلبان و در ارتفاع پایین پرواز می‌کنند. همین امر شناسایی و نابودی آنها با سامانه‌های شناسایی عادی چون رادار و پدافندی عادی را مشکل می‌سازد. به همین دلیل بسیاری از کشورها برای ساختن ابزارهایی که توانایی مقابله با این موشک‌ها را داشته باشد، تلاش می‌کنند . با توجه به توانایی این موشک‌ها در شناسایی و نابودی اهداف خاص و تعیین‌کننده نظامی، جلوگیری از کارکرد حتی یک موشک کروز می‌تواند در نتیجه نبرد تاثیر فراوانی ایجاد کند. در بسیاری موارد برای مقابله با یک سلاح می‌توان از نقاط قوت آن استفاده کرد. در واقع نقطه‌ی قوت سلاح در عین حال نقطه‌ی ضعف آن سلاح نیز دانسته می‌شود. موشک کروز نیز از این قاعده مستثنی نیست. با شناخت کامل روش‌هایی که موشک کروز برای ناوبری و هدایت استفاده می‌کند، می‌توان روش‌هایی برای مقابله با آن جستجو کرد.

روش‌های شناسایی و ره‌گیری موشک کروز

موشک‌های کروز همانند هر وسیله پرنده توسط رادارهای معمولی قابل ره‌گیری است. البته به دلیل جثه‌ی کوچک این موشک و اینکه در ارتفاع کم و با سرعت زیاد پرواز می‌کند، ردیابی آن اندکی سخت‌تر به نظر می‌رسد. موشک‌های کروزی که در طول جنگ جهانی اول و بعد از آن ساخته شده‌اند نسل اولیه این موشک‌ها را تشکیل می‌دادند و تا حدود 70 درصد تلفات داشته‌اند. آسیب‌پذیری بالای آنها در درجه اول به خاطر مسیر مستقیم آنها بود که باعث می‌شد که این موشک‌ها به راحتی توسط رادارها شناسایی و توسط پدافند هوایی مورد هدف قرار گیرند. در آن زمان سرعت این موشک‌ها از هواپیماهای جنگنده به مراتب کمتر بود و یک هواپیمای جنگنده می‌توانست آنها را به راحتی نابود سازد. اما در حال حاضر با پیشرفت‌هایی که در طراحی و تولید این گونه موشک‌ها صورت گرفته می‌توانیم موشک کروز را پرنده‌ای در نظر بگیریم که در ارتفاعی در حدود یک دهم ارتفاع پروازی موشک V-1 (نخستین موشک کروز) پرواز می‌کند و مسیر مستقیم خود را به تغییر ارتفاع به یک خط شکسته در صفحه تبدیل می‌کند.

در طراحی‌های جدید برای کم شدن احتمال ردیابی توسط رادار سعی شده است که در این موشک‌ها کم شدن سطح مقطع راداری مورد توجه قرار بگیرد. همچنین از مواد جاذب امواج رادار در بدنه‌ی موشک نیز استفاده شده است که امواج راداری را منعکس نکنند. در موشک‌های کروز امروزی سطح مقطع راداری در حد یک صدم متر مربع است که مقدار بسیار کمی برای ردیابی می‌باشد. همین باعث شده که ردیابی موشک‌های کروز جدید توسط رادارها به سختی صورت گیرد. در کشورهای پیشرفته که جلودار صنعت موشکی در هوافضای جهانی می‌باشند، نابود کردن موشک کروز توسط یک سامانه‌ی پدافندی سه مرحله‌ای صورت می‌گیرد. در ادامه به دنبال آنیم که مختصری در مورد این سامانه شرح دهیم.

سامانه‌ی پدافند سه مرحله‌ای

این سامانه از سه مرحله به شرح زیر تشکیل یافته است:

-          مرحله اول : آشکارسازی و شناسایی هدف

-          مرحله دوم :ره‌گیری و قفل بر روی موشک کروز

-          مرحله سوم : نابودسازی با آتش کردن بر روی موشک

در مورد موشک کروز، مهمترین مرحله آشکارسازی است. زیرا افزون بر یک سطح مقطع کم راداری بیشتر موشک‌های کروزی که ساخته می‌شوند برای نیروی محرکه خود از موتورهای جت توربوفن معمولی استفاده می‌کنند که گرمای کمی تولید می‌کنند. در نتیجه امکان آشکارسازی آنها با استفاده از حسگرهای حرارتی بسیار کم است. حتی اگر در فواصل کوتاه بتوان حرارت منتشر شده از موتور را با کمک حسگرهای فروسرخ تشخیص داد به دلیل سرعت موشک کروز در برد و ارتفاع کم امکان نشان دادن واکنش برای بسیاری از پایگاههای پدافندی وجود ندارد.

برای آشکارسازی یک موشک کروز باید از راداری در ارتفاع بالا و یا راداری که در ماورای افق در حال پرواز باشد (همچون هواپیمای آواکس)، استفاده کرد. چنین راداری باید برد زیادی داشته باشد و بتواند موشک کروزی را که در ارتفاع کم پرواز می‌کند و در خط دید رادار زمینی نیست شناسایی کرده و اطلاعات آن را به ایستگاه پدافند زمینی ارسال کند تا آمادگی لازم برای اقدامات پدافندی صورت گیرد. چنین راداری می‌تواند موشک‌های کروزی که سطح مقطع راداری پایینی دارد را به راحتی شناسایی کند. راداری که برای شناسایی موشک کروز مورد استفاده قرار می‌گیرد باید یک رادار رزونانس باند فرکانس بالا باشد (مانند رادار وی اچ اف) که فرکانس آن بین 30 تا 300 مگاهرتز باشد.

روش های مقابله

در سال‌های اخیر موشک‌های کروز از مهمترین تسلیحات مورد استفاده توسط ارتش امریکا و دیگر ارتش‌های بزرگ دنیا بوده است. مقابله با موشک کروز و بررسی روش‌هایی که بتوان با استفاده از آن موشک کروز مهاجم را نابود کرده و یا از کار انداخت برای ایجاد یک سامانه‌ی پدافندی، حیاتی است. به‌طور کلی روش‌هایی که با استفاده از آن می‌توان با موشک کروز مقابله کرد به دو دسته کلی تقسیم می شوند:

-          روش اول: در این روش موشک تحت عنوان پرنده‌ی مهاجم مورد حمله قرار می‌گیرد(روش سخت).

-          روش دوم: در این روش موشک تحت عنوان یک سامانه‌ی الکترونیکی هدف اختلالات راداری قرار می‌گیرد(روش نرم) .

روشهای سخت

نخستین راهی که برای مقابله با موشک کروز به نظر می‌رسد نابودسازی آن با استفاده از تسلیحات معمولی چون توپخانه‌ی ضدهوایی و یا مسلسل‌هایی با کالیبر زیاد است. چنین تسلیحاتی باید بتوانند به طور خودکار هدف را جستجو و شناسایی و تعقیب کنند و در موقعیت مناسب با گشودن آتش به سمت آن موشک را به صورت کامل منهدم کنند. در عین حال باید بتوانند پرنده مهاجم را از پرنده خودی تشخیص دهند. سلاح 20 میلیمتری خودکار MK-15 فالاکس، سلاحی از این دسته است که برای مقابله با اجسام پرنده‌ی مهاجمی که به سمت کشتی می‌آیند، طراحی و ساخته شده است. چند قبضه از این سلاح می‌تواند در نقاط مختلف و حساس یک ناو جنگی نصب شود و در صورت نزدیک شدن موشک کروز و یا هواپیما رادار جستجوگر اطمینان ‌یابد که هواپیما و یا موشک نزدیک‌شونده مهاجم است؛ سپس رادار ره‌گیری مسیر اصلی آن را تشخیص داده و با رسیدن موشک به یک فاصله معین شلیک به سوی آن آغاز می‌شود. با شروع مرحله نابودسازی پرنده‌ی مهاجم، مسلسل چرخان این اسلحه در هر دقیقه بین 3000 تا 4500 گلوله 20 میلیمتری حاوی تنگستن و یا اورانیوم ضعیف شده به سمت هدف پرنده شلیک کرده و تا نابودی کامل هدف شلیک را ادامه می‌دهد. برای مقابله با موشک‌های کروز همچنین میتوان از موشک‌های پدافندی نیز استفاده کرد.

تفنگ 20 میلیمتری MK-15 فالاکس و اجزای آن در سال 1996یک موشک کروز را با استفاده از سامانه‌ی موشکی زمین به هوای پاتریوت متصل به آن مورد اصابت قرار داد که حاکی از امکان استفاده از موشکهای زمین به هوای تاکتیکی بر علیه موشک‌های کروز مهاجم بود.

موشک پاتریوت یک موشک زمین به هوای قدرتمند ساخت امریکاست که تا کنون در سه نسخه مختلف ساخته شده است. آخرین نسخه‌ی آن با سه ماخ سرعت دارای 15 کیلومتر برد است و می‌تواند با استفاده از فیوزهای مجاورتی و یا ضربه‌ای هدف را نابود کند. در آخرین ویرایش این موشک با توانایی‌های پیشرفته از فناوری جدیدی همانند سرراداری پیشرفته و بدنه کامپوزیتی جدید استفاده شده است. افزون بر پاتریوت به طور مشخص میتوان به سامانه‌ی موشکی تور-ام-1 اشاره کرد که توانایی درگیری با موشک‌های کروز را دارد.

روشهای نرم

روش دیگری که برای مقابله با موشک‌های کروز مورد استفاده قرار می‌گیرد و بیشتر مبتنی بر عدم درگیری فیزیکی با موشک کروز و گمراه کردن و یا اختلال در نحوه کارکرد آن است. این روش‌ها را می‌توان تحت عنوان روش‌های‌نرم طبقه‌بندی کرد. یکی از مهم‌ترین روش‌هایی که به عنوان روش نرم شناخته می‌شود، به جنگ الکترونیک معروف است.

- جنگ الکترونیک

بیشتر موشک‌های کروز از سامانه‌ی موقعیت‌یابی جهانی (GPS) برای ناوبری استفاده می‌کنند. می‌توان از همین مشخصه برای گمراه کردن موشک کروز استفاده کرد و با ایجاد اختلال در امواجی که از طریق ماهواره‌ها صادر می‌شود، موشک را گمراه کرد و یا به آن آدرس غلط داد. ماهواره‌های GPS سیگنال‌های خود را در دو باند ماکروویو و یا فرکانس‌های باند ال ارسال می‌کنند. به دو طریق می‌توان در این سیگنال‌ها ایجاد اختلال کرد.

یکی از طریق اخلالگرهای باند پهن که بدون توجه به محتوای اطلاعات بر روی اطلاعات ارسالی، پارازیت ایجاد می‌کنند و به آنها اخلالگرهای غیرهوشمند می‌گویند؛ و دیگری آن دسته که با توجه به سیگنالی که به گیرنده ارسال می‌شود موقعیت نادرستی را به گیرنده ارسال می‌کنند. در این روش گیرنده اطلاعات خطادار و یا پارازیت در سامانه تشخیص خود را مشاهده نمی کند، ولی موقعیتی که به آن داده شده غلط بوده و باعث عدم موفقیت آن می‌گردد. این منابع ارسال سیگنال می‌توانند به صورت پایگاه زمینی، شناور و یا هوایی از طریق کشتی و هواپیما و یا بالن سیگنال ارسال کنند.

افزودن بر مقدار خطای ایجاد شده در سامانه‌ی ناوبری موشک در مراحل نهایی نیز میتواند موشک را گمراه‌تر کند. با ایجاد شرایطی چون گرد و خاک و یا طوفان‌های مغناطیسی مصنوعی نیز می‌توان در سامانه‌ی هدف‌یابی نهایی موشک اختلال ایجاد کرد. البته در مقابل موشک‌های بسیار پیشرفته این روش‌ها عملی نیست، چون ممکن است در این موشک‌ها هدف توسط یک نقطه مرجع زمینی برای سامانه تعریف شده باشد.

منبع: آویا

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در جمعه 26 بهمن1386 ساعت |

موشک بالستیک

موشک بالستیک

تعریف موشک:

پرتابه‌ای است که با نیروی عکس‌العمل ناشی از خروج گاز (معمولاً ناشی از سوختن سوخت) حرکت می‌کند. در موشک ماده اکسیدکننده نیز به همراه سوخت حمل می‌شود و سوختن سوخت در آن نیاز به اکسیژن هوا ندارد. از این نظر موشک با راکت و فشفشه فرق دارد.

انواع موشکها:

موشک‌ها از نظر سوخت به دو دسته موشک با سوخت مایع و موشک با سوخت جامد تقسیم می‌شوند.

موشکهایی با سوخت پیشران جامد

سوختهای پیشران از یک نوع سوخت و یک اکسنده تشکیل شده‌اند. برای روشن شدن موشک ، کافی است یک جرقه کوچک سوخت پیشران آنرا آتش بزند. سوخت آتش گرفته تا آخرین قطره می‌سوزد. گازهای حاصل از سوخت پیشران را از طریق دماغه انتهایی موشک خارج می‌شوند. اولین موشکها را احتمالا در قرن یازدهم میلادی در کشور چین ساخته‌اند. آنها موشکهایی بودند که از سوخت پیشران جامد استفاده می‌کردند. سوخت موشک یک نوع باروت بود که از مخلوطی از نیترات پتاسیم ، زغال چوب و سولفور تشکیل شده بود.

موشکهایی که از سوخت پیشران جامد استفاده می کنند، اغلب به عنوان موشکهای تقویت کننده‌ای استفاده می‌شوند که نیروی اولیه موشکهای بزرگتر را تأمین می‌کنند. موشکهای بزرگتر خود از سوخت پیشران مایع استفاده می‌کنند. بزرگترین موشکهای مصرف کننده سوخت جامد با 45 متر ارتفاع جزء موشکهای تقویت کننده شاتل فضایی ایالات متحده محسوب می‌شوند. آنها حاوی 586500 کیلوگرم (2/1 میلیون پوند) سوخت پیشران هستند که بطور متوسط 13 میلیون تن (5/3 میلیون پوند نیرو) نیروی پیشران را تولید می‌کنند.

این موشکها را طوری طراحی کرده‌اند که بعد از اتمام سوخت و افتادن در دریا ، از دریا بیرون کشیده شده ، دوباره برای مأموریتهای بعدی سوختگیری می‌شوند. ساخت موشکهایی که از سوخت جامد استفاده می‌کنند چندان دشوار نیست. آنها مقدار زیادی نیروی پیشران را در یک مدت زمان کم تولید می‌کنند. تنها ایراد این نوع موشکها این است که بعد از روشن شدن به راحتی خاموش نمی شوند. به عبارت دیگر ، نمی‌توان آن را به آسانی تحت کنترل درآورد.

موشکهای با سوخت مایع

اکثر موشکهایی که از آنها در پروازهای فضایی استفاده می‌شود، از سوخت پیشران مایع بهره می برند. سوخت و اکسنده که در مخزنهای جداگانه‌ای نگهداری می‌شوند، هر دو مایع هستند. پمپهای قدرتمندی آنها را به محفظه احتراق می‌برند؛ در آنجا آنها باهم ترکیب شده ، شروع به تولید گازهای خروجی می‌کنند. گازهای مذکور نیز به نوبه خود از دماغه انتهایی موشک خارج می‌شوند. بعضی از موشکها از یک ماده قابل اشتعال سریع برای شروع احتراق استفاده می‌کنند. سوخت پیشران سایر موشکها هنگام ترکیب سوخت و اکسنده شروع به احتراق می‌کند

اما روش احتراق در این موشكها اکسنده و سوخت باهم ترکیب می‌شوند و در محفظه احتراق شروع به سوختن می‌کنند. سپس گازهای خروجی حاصل از فرآیند احتراق از دماغه خارج و به عنوان نیروی پیشران ، موشک را به طرف جلو حرکت می‌دهند.

توجه كنید كمتر از سوخت مایع در موشكهای بالستیك استفاده می شود مگر در انواع قاره پیما كه نیاز به رانش بیشتری دارند و گرنه بیشترین مورد استفاده در موشكهای فضایی است.

همچنین آنها از لحاظ کاربرد به دسته های زیر تقسیم بندی می شوند:

موشک‌های بالستیک

موشک‌های اتمی

موشک‌های فضایی

موشک‌های ضد ماهواره

موشک‌های لیزری

موشک‌های شیمیایی، میکروبی، صوتی،...

موشک‌های جنگ شهری

موشک‌های ضدتانک

موشک‌های ضدزره

موشک‌های ضدهوایی

موشک باستیک

مقدمه

یكی از پشتوانه ها و تكیه گاه های نظامی كشورها در عرصه بین المللی، قدرت موشكی آنهاست. در جهان امروزی به رغم امضای پیمان نامه های متعدد كشورها و قراردادهای بین المللی كه برای كنترل تكنولوژی موشكی در سازمان ملل به امضاء می رسد، در نهایت كشوری حرف اول را می زند كه به لحاظ موشكی مجهزتر باشد.

تا قبل از جنگ جهانی دوم (بنا به مقتضیات جنگ) فقط چندین كشور كه در حال جنگ بودند ابرقدرت موشكی محسوب می شدند (مانند روسیه و آلمان). در واقع جنگ برای اینها مانند كاتالیزوری در جهت پیشرفت صنایع موشكی بود؛ همچنان قدرتمند و قدرتمندتر می شدند و این امر موجب رعب و وحشت كشورهای دیگر شد، چرا كه از همان ابتدا هم پیش بینی می شد اگر فقط چند ابرقدرت خاص، این تكنولوژی را به دست می گرفتند، دیگر پاسخ ندادن به درخواست های آنها كار مشكلی بود.

پس از فروكش كردن التهابات جنگ جهانی دوم، بسیاری از كشورها دست به كار شدند و شروع به ساخت یا حداقل خرید موشك كردند زیرا می دانستند اگر سیستم موشكی قوی داشته باشند، پشتوانه خوبی برای حفظ امنیت دارند. هرروزه انواع موشك ساخته و آماده می شد و در این میان یك فناوری، توجه همگان را بیش از دیگر شاخه ها به خود جلب كرد و آن، تكنولوژی ساخت موشك های بالستیك بود.

برد بسیار بالا و توانایی حمل مقدار زیاد مهمات، آنها را از سایر موشك ها متمایز می سازد و همین موضوع، موجب رعب و وحشت و نگرانی می شود. با اینكه یك موشك بالستیك به خودی خود یك سلاح كشتار جمعی (WMD) محسوب نمی شود، ولی می تواند مقدار زیادی از انواع سلاح های كشتار جمعی را حمل كند و به عنوان یك منبع نگرانی برای كشورها به حساب آید.

تكنولوژی موشك های بالستیك هم پس از جنگ جهانی دوم نمو پیدا كرد و از دهه 1950 ابرقدرت هایی موشكی به وجود آمدند كه تهدیدی برای كشورهای دیگر محسوب می شدند. در این عرصه، اتحاد جماهیر شوروی یك سر و گردن از رقبای خود بالاتر بود. با گذشت زمان، قدرتش بیشتر و بیشتر می شد و همواره حرف اول را در این زمینه می زد. این مسئله، كشورهای دیگر- مخصوصاً رقیب سرسختش یعنی ایالات متحده آمریكا- را آزار می داد.

موشک بالستیک چیست؟

یك موشك بالستیك در حقیقت یك ماشین تحویل موشك- مولد، شامل سیستم رهیابی و محفظه حمل مهمات است كه اساساً علیه اهداف زمینی و سطحی مورد استفاده قرار می گیرد. انواع گوناگون موشك های بالستیك بر حسب برد، طبقه بندی می شوند. نوع خاصی از موشك های بالستیك وجود دارد كه از زیردریایی ها شلیك می شود و SBLM نام دارد.

 در ساخت موشك های بالستیك، مبحث «پیشران» كه مشخص كننده برد موشك است مهمترین مسئله محسوب می شود و پس از آن میزان توانایی حمل مهمات كه قدرت تخریب آن را افزایش می دهد.

موشك های بالستیك به موشك هایی می گویند كه تا ارتفاع بسیار بالایی اوج می گیرند(كه این قسمت راه با موتور روشن انجام می شود) و مابقی راه را با استفاده از نیروی جاذبه زمین به سمت هدف می روند كه مانند یك سقوط آزاد البته با هدایت صحیح است.

برخی از موشك های بالستیك حتی از جو زمین نیز خارج می شوند و با استفاده از یك ماشین ورود مجدد (RV) به جو باز می گردند كه برد بسیار بالایی دارند.

موشك های بالستیك از لحاظ برد به5 گروه زیر تقسیم می شوند:

1-موشك جنگی كوتاه برد با میزان برد 150 كیلومتر

2- موشك بالستیك كوتاه برد با میزان برد 150 تا 799 كیلومتر

3- موشك بالستیك میان برد با میزان برد 800 تا 2399كیلومتر

4- موشك بالستیك دوربرد با میزان برد 2400 تا 5499 كیلومتر

5- موشك بالستیك قاره پیما با میزان برد 5500 كیلومتر به بالا

تفاوت میان موشک بالستیک و کروز

تفاوت میان این دو موشک در چگونگی عملکرد در مراحل نهایی است. موشک بالستیک به هنگام پرواز در جو زمین با سیستمهای کنترل پرواز همچون بالهای منحنی برای جریان هوای آیرودینامیکی و سکان و پره های بالابرنده که موشک را به صورت افقی و عمودی تراز می کنند  مسیر خود را تصحیح می کند . که در صورت پرتاب سیستمهای هشدار دهنده می توانند مسیر آنها را کشف و به مقابله بپردازند . در صورتیکه موشک کروز می تواند با سقف پرواز کم و مجهز به رادار کوچک و پرتوی مادون قرمز با استفاده از یک اشتباه در سپر پدافند دشمن از آن عبور کرده و هدف خود را نابود کند .

 

منبع:بخش دانش و فناوری سایت تبیان

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در جمعه 26 بهمن1386 ساعت |

برخورد یک ماهواره با زمین

برخورد یک ماهواره با زمین

 یک ماهواره بزرگ جاسوسی آمریکا از کنترل خارج شده و آنطور که منابع دولتی می گویند احتمال دارد اواخر ماه فوریه و یا اوایل ماه مارس با زمین برخورد کند. 

مقاماتی که حاضر به افشای نام خود نشدند، گفته اند: این ماهواره قدرت و نیروی محرکه خود را از دست داده و ممکن است حاوی مواد مضری باشد.

یک سخنگو گفته است: ظرف سالیان گذشته "تعداد زیادی" ماهواره از مدار خارج شده اند و با زمین برخورد کرده اند بدون اینکه آسیبی در بر داشته باشند." گوردون جاندرو، سخنگوی شورای امنیت ملی آمریکا گفت:" ما در حال بررسی گزینه های پیش رو هستیم تا آسیب های احتمالی ناشی از برخورد این ماهواره را کاهش دهیم."

خبرگزاری آسوشیتد پرس به نقل از مقامی که حاضر به افشای نام خود نشده نوشته دولت آمریکا درحال حاضر قانون گذاران و کشورهای دیگر را در جریان وضعیت قرار داده است. این مقام حاضر نشده به این پرسش خبرگزاری پاسخ دهد که آیا دولت آمریکا ممکن است احتمالا با استفاده از موشک این ماهواره را نابود کند یا نه. به گزارش این خبرگزاری بزرگترین ماهواره ای که با خارج شدن از مدار به زمین برخورد کرده ماهواره "اسکای لب"، یک ایستگاه فضایی 78 تنی بوده که سال 1979 از مدار خارج شد.

قطعات این ماهواره بدون آسیب رسانی، در اقیانوس هند در ناحیه ای دورافتاده در غرب استرالیا فرریخت. مقامات معتقدند در سال 2002 قطعات یک ماهواره تحقیقاتی 7 هزار پوندی به جو زمین برخورد کرد و بر فراز خلیج فارس، در چند هزار مایلی مکانی که برای ریزش این قطعات پیش بینی شده بود فرو ریخت.

 

منبع:

www.parssky.com

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در دوشنبه 22 بهمن1386 ساعت |

فناوری فضایی ایران، حركت به مرزهای انحصاری علم

فناوری فضایی ایران، حركت به مرزهای انحصاری علم

موفقیت علمی فضایی ایران در پرتاب نخستین راكت كاوشی، از پیشرفت فضایی و موفقیت‌های ارزنده علمی كشورمان خبر می‌دهد.

رونمایی از نخستین سامانه فضایی جمهوری اسلامی روز دوشنبه  15 بهمن توسط رییس‌جمهوری كشورمان با پرتاب "موشك كاوشگر یك" انجام شد كه در ارتفاع پایین، وظیفه شناسایی محیط پروازی ماهواره‌ها را قبل از پرتاب برعهده دارد.

انتشار خبر پرتاب "موشك كاوشگر یك" و پرده برداری از ماهواره امید موجب شگفتی در جهان شده كه دانش ایرانی توانسته مرزهای دست نیافتنی و انحصاری قدرت‌های بزرگ را درنوردد.

 

رویای فضا

سفر به فضا از مهمترین آرزوهای بشر بوده است. از اواسط قرن بیستم تاكنون پیشرفت‌های بزرگی در این عرصه انجام شده كه مدیون تلاش، تفكر و استمرار در راه این هدف دیرینه است.

با این حال این اقدام بزرگ در چند كشور خاص انجام می‌شود و ابعاد و زوایای این كار برای دیگران به صورت راز مبهم و بسیار پیچیده باقی مانده است.

حجم فعالیت‌های انجام شده در زمینه ماهواره و مسایل مربوط به آن در اقصی نقاط جهان مدام در حال گسترش است، و در این میان انتخاب "محل استقرار" پایگاه پرتاب فضایی مساله‌ای بسیار مهم است و باید بررسی‌های بسیاری برای انتخاب بهینه این جایگاه انجام شود.

همچنین تعیین جهت برای ماهواره‌ها بسیار مهم و حساس است، زیرا ماهواره‌هادر فضاثابت نمی‌مانند و در اثر وجود گرادیان‌های نامتقارن جاذبه‌ای میدان مغناطیسی زمین، تابش‌های خورشیدی و سایر عوامل، جهت آنها در فضا تغییر می‌كند. بنابراین باید به صورت لحظه‌ای جهت ماهواره‌ها نسبت به یك نقطه مرجع، مشخص شود.

سامانه فضایی چیست؟

سامانه از سه قسمت تشکیل شده است: "موشك پرتاب ماهواره"، "ماهواره" و "پایگاه پرتاب"

نخستین راكتهای حامل ماهواره، نمونه‌های توسعه یافته موشك وی V2 آلمان بودند كه فاتحان جنگ جهانی دوم در دو سوی كره زمین با بهره‌گیری از دانش فنی متخصصان آلمانی و صرف بودجه‌های هنگفت در اوایل دهه  60 میلادی آنها را به دنیا معرفی كردند.

در حقیقت مأموریت یك سیستم حامل ماهواره قرار دادن محموله خود در محل مناسب و در زمان مشخص شده است و می‌توان گفت یك سیستم پرتاب ماهواره، موشكی است با دو یا چند مرحله كه هر مرحله شامل موتور راكت (با ساخت شیمیایی) و سازه(بدنه) و مكانیزم جدایش است.

آنچه را كه در این بخش به عنوان دستاورد كشور در پرتاب كاوشگر می‌توان برشمرد، دستیابی به فناوری بومی ساخت و پرتاب راكتهای كاوش و جمع‌آوری و تحلیل اطلاعات بدست آمده از پرواز آنها است.

ماهواره

در مراسم پرتاب موفق راكت كاوشگر یك، از ماهواره تحقیقاتی "امید" نیز پرده‌برداری شد، این ماهواره كوچك تحقیقاتی جهت استفاده در مدار پایین زمینی طراحی شده است.

"امید" یك ماهواره تحقیقاتی پیشرفته است كه در آینده نزدیك توسط ماهواره‌بر و از پایگاه فضایی ایران به مدار پرتاب خواهد شد.

تصاویر ارسالی ماهواره جهت پیش‌بینی بلایای طبیعی و مدیریت پیامدهای آن جهت كاهش خسارات، اكتشافات معدنی، بررسی تغییرات آب و هوایی و اقلیمی، پایش جنگلها، مراتع، اقیانوسها و كاربردهای متنوع دیگر به كار می‌روند.

استفاده از ماهواره در ارتباطات، انتقال داده و تصویر مدتهاست كیفیت زندگی بشر را ارتقا داده است، پخش زنده تلویزیونی و ارتباطات تلفنی از اقصی نقاط جهان مدیون توسعه فناوری فضایی است.

همچنین ناوبری و تعیین مسیر حركت هواپیماها، كشتی‌ها و هر نوع وسیله دیگر امروزه به كمك ماهواره‌ها تسهیل شده است، كشور ما نیز در این عرصه برنامه‌های مشخصی دارد.

در حقیقت پایگاه پرتاب ماهواره مجموعه‌ای از تأسیسات و تجهیزات بسیار مدرن برای آماده‌سازی نهایی ماهواره، كنترل مسیر حركت موشك پرتاب‌كننده ماهواره، نگهداری سیستم پرتاب و سكوهای پرتاب است.

 

كوری بدون ماهواره

در عصر كنونی كشورهایی كه فاقد فناوری ماهواره هستند، عملا از بسیاری پیشرفت‌ها بی‌بهره‌اند.

عضو كمیته مخابرات مجلس شورای اسلامی می‌گوید: مدت مدیدی است كه وارد عرصه علوم فضایی و صنعت هوافضا شده‌ایم كه می‌توان به اقدامات اخیر پرتاب موشك كاوشگر و تولید داخلی دو ماهواره مصباح و زهره اشاره كرد.

"احمد بزرگیان" افزود: اكنون می‌توان گفت كارهای جدی در بخش تحقیقاتی مخابراتی كشور با كمك سازمان‌های تحقیقاتی و پژوهشی فضایی انجام شده است.

به گفته وی، اقدام اخیر "پرتاب موشك كاوشگر" یكی از بلندترین گام‌هایی است كه در جهت استفاده از فضا برای ارایه خدمات ماهواره‌ای نظیر مخابرات، هواشناسی و شناخت موقعیت‌های جغرافیایی، برداشته شده است.

وی ادامه داد: ما می‌توانیم از این سامانه فضایی كه برای پرتاب موشك از آن استفاده می‌شود، علاوه بر منفعت اقتصادی برای كشور به سایر كشورها نیز خدمات ارایه كنیم.

این‌مقام اظهار داشت: دست یافتن به فناوری فضایی، مانند فناوری هسته‌ای و نانوتكنولوژی علاوه بر این كه جنبه اقتصادی دارد، بلكه جایگاه علمی ایران را در سطح جهان ارتقا داده است.

وی با اشاره به اینكه پرتاب ماهواره به وسیله خودمان دارای اهمیت بسیاری است، توضیح داد: برخی كشورها سكوی پرتاب دارند، اما خود قادر به پرتاب موشك نیستند.

دانشمندان ایرانی توان خود را در رشته‌های مختلف علمی یكی پس از دیگری به نمایش می‌گذارند و تازه‌ترین دستاورد، یعنی وارد شدن ایران به جرگه كشورهایی كه می‌توانند فضا را درنوردند، جایگاه علمی كشور را به "فضا" می‌برد.

 

منبع:

خبرگزاری جمهوری اسلامی

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در دوشنبه 22 بهمن1386 ساعت |

گذری بر هوانوردی عمومی در سال 2007

گذری بر هوانوردی عمومی در سال 2007

سال گذشته‌ی میلادی را می‌توان به عنوان سال رشد هوانوردی عمومی دانست، زیرا نسبت به سایر بخشهای هوایی و حتی باربری هوایی نیز، رشد قابل ملاحظه‌ای از خود نشان داده است. هوانوردی عمومی در سال گذشته با تحویل بیش از 4000 فروند هواپیما توانست به عنوان یکی از مهمترین بخش‌های هوافضایی جهانی مطرح شود. این بخش از هوانوردی با 13% رشد نسبت به سال گذشته در مقابل باقی بخش‌های حمل و نقل هوایی بالاتر از بقیه قرار گرفت. با وجود آنکه مسائلی همچون تغییرات شدید و ناگهانی قیمت سوخت این بخش را مورد تهدید قرار داد، اما تزریق حدود 8/18 میلیارد دلار در این بخش در طول یک سال توانست این مطلب را به اثبات برساند که هوانوردی عمومی به عنوان یکی از بخش‌های اصلی حمل و نقل هوایی بوده و باید مورد توجه قرار بگیرد.

در این میان هواپیماهایی که با موتورهای پیستونی پرواز می‌کرده و از یک یا دو موتور کوچک بهره می‌بردند، نقش بسزایی داشته‌اند. بسیاری از سازندگان این هواپیماها برای آنکه بتوانند محصولات خود را با قیمت‌هایی متعادل به بازار بدهند و مصرف سوخت را در حدی مناسب نگه‌دارند، مجبور به استفاده از این موتورها شدند. در کنار این سازندگان، کمپانی‌های پیشرفته به طراحی و ساخت هواپیماهای بسیار سبک پرداخته و آنها را به صورت تک موتوره و با موتور جت به بازار فرستادند. بسیاری از این هواپیماها مورد علاقه‌ی تاجران قرار گرفته و به فروش رفت.

در بررسی سطحی بازار هواپیماهایی که در بخش هوانوردی عمومی قرار می‌گیرند، مانند گذشته کمپانی سسنا را می‌توان در رده‌های بالا دید. این کمپانی که هنوز با اصرار بر طراحی هواپیمای موستانگ خود به تولید آن می‌پردازد، در سال گذشته توانست 11 فروند از این هواپیما را به مشتریان خود تحویل دهد. این حرکت با وجود سابقه‌ی کمپانی سسنا در تاریخ آن کم‌سابقه بوده است.

ورود کمپانی اکلیپس به این بخش از صنعت هوانوردی را می‌توان یک تحول دانست. هواپیماهای اکلیپس که سرآمد آنها مدل 500 است، با وزن بسیار پایینی که دارند، این امکان را به سازنده می‌دهند که از موتورهای کوچک‌تر و ضعیف‌تر بهره برده و در عین حال توانایی حمل چندین مسافر را به هواپیما بدهد. این کمپانی که بیشتر در فروش و ساخت هواپیماهای اختصاصی مشهور بوده است، با ورود به این بخش 7/14 درصد رشد در فروش را به بازار هواپیما اعلام داشته است.

خبر مهم از دنیای هوانوردی عمومی در سال 2007 از کمپانی سیرکس برخاسته است. این کمپانی از طراحی هواپیمای جدیدی با دم V شکل و موتوری که در انتهای بدنه و در میان این دم قرار گرفته است، خبر داد. این هواپیما که در بخش هوانوردی عمومی یک ترکیب نو را به بازار معرفی کرده‌است، ظرفیت حمل 6 مسافر را دارا می‌باشد. موتور این هواپیما 300 اسب‌بخار توان داشته و با این موتور به بیشینه‌ی سرعتی معادل با 230 نات در پرواز افقی خود خواهد رسید. کمپانی سازنده برای این هواپیما که قرار است تا ماه ژولای به بازار معرفی شود، بازار مناسبی پیش‌بینی کرده است.

در کنار این، کمپانی دیاموند که تا کنون هواپیماهای شخصی و عمومی را با موتورهای پره‌ای به بازار تحویل می‌داده است، از ارائه‌ی مدلی جدید به بازار خبر داد. این مدل توانایی حمل 5 مسافر به همراه بارهایشان را داشته و علاوه بر آنکه از یک موتور جت بهره می‌برد، با مصرف سوخت پایینی که دارد، توانایی پروازهای متعدد را در خود می‌بیند. به همین دلیل دیاموند هواپیمای مذکور که به DA-50 نام نهاده را در زمره‌ی هواپیماهای کامیوتر و تاکسی هوایی معرفی کرده است.

سال گذشته با توجه به تغییراتی که در دیگر بخش‌های هوانوردی شاهد بودیم، به عنوان سالی موفق برای هوانوردی عمومی مطرح شده و می‌توانست به اوج خود برسد. اما عوامل مانعی مانند نرخ سوخت، هزینه‌های تعمیر و نگه‌داری و یا برخی موانع دولتی مانع این امر شدند.

 

منبع:Avia

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در دوشنبه 22 بهمن1386 ساعت |

حرکت درجهت رضایت مشتریان

حرکت درجهت رضایت مشتریان

شرکت های هواپیمایی در سراسر جهان همواره برای جلب مشتریان جدید و در عین حال کسب رضایت بیشتر مشتریان قبلی خود سعی می کنند با استفاده از جدیدترین مدل های هواپیما علاوه بر ایمنی بیشتر امکانات وسیع تری را هم ایجاد کنند.

در این میان یکی از ویژگی های منحصر به فرد نسل جدید هواپیماها ظرفیت بسیار زیاد حمل بار آنهاست. به طوری که در این مدلها، ظرفیت حمل بار، بیشتر از دیگر هواپیماهای غول پیکر موجود در ناوگان حمل و نقل هوایی بسیاری از کشورها در نظر گرفته شده است.

افزایش رضایت مندی مشتریان موجب شده است برخی محدودیت ها در این زمینه از سوی اداره حمل و نقل در بعضی از فرودگاه های بریتانیا لغو شود، و بر این اساس BMI یکی از اعضای خطوط هوایی Star Alliance و دومین و بزرگترین خط هوایی هیترو لندن ، از تاریخ 7ژانویه 2008با معرفی قانون جدید حمل یک ساک به عنوان بار دستی داخل کابین تسهیلات بیشتری را برای مسافران خود فراهم کرده است.

عمر هواپیماهای شرکت هوایی بریتانیایی BMI در حال حاضر حدود 5سال است و البته به زودی تمامی این هواپیماها جدید خواهند شد. این در حالی است که در حال حاضر، هواپیماهای با عمر بالای 25 سال نیز در انگلیس فعالیت می کنند، در همین راستا این شرکت قرارداد خرید 10فروند هواپیمای مسافربری ایرباس A330 و A321 را با گروه هواپیماسازی اروپایی ایرباس امضا کرده و قرار است نخستین فروند ایرباس A330 را هم بزودی تحویل بگیرد.

طبق دستور العمل جدید، مسافران کابین های بیزنس کلاس و اکونومی برتر می توانند 2ساک دستی و مسافران اکونومی می توانند یک ساک دستی با خود داخل هواپیما ببرند. البته اندازه بار دستی نباید از 55 در 40 در 33 سانتی متر بزرگتر باشد و وزن آن باید به گونه ای باشد که مسافر بدون نیاز به کمک ، بتواند آن را در قفسه بالای صندلی قرار دهد. در ضمن علاوه بر بار دستی ، مسافر می تواند یک کیف شخصی مانند کیف زنانه یا مردانه ، کیف سامسونت ، لپ تاپ یا کیف لوازم نوزادان را با خود به داخل هواپیما ببرد. حمل لپ تاپ در بسته ای باریک یا کیف سامسونت با اندازه کوچک و باریک مانعی ندارد، اما در صورتی که لپ تاپ در بسته های حجیم کامپیوتری بسته بندی شده یا اندازه کیف سامسونت ، بزرگ باشد بار دستی به حساب خواهد آمد.

یکی دیگر از اخبار مهم در هفته گذشته ، موفقیت مبتکران انگلیسی در ساخت صندلی راحتی مغناطیسی با قابلیت القای احساس شناور بودن در هواست.

این محصول جدید با استفاده از نیروی مغناطیس احساس شناور شدن در هوا را به فرد کاربر منتقل می کند. البته شناور شدن فرد در هوا تنها به وسیله نیروی مغناطیس صورت می گیرد و هیچ نیرو یا عامل نگاه دارنده دیگری در این میان وجود ندارد. در واقع اساس عمل این صندلی تبعیت نکردن از قانون جاذبه زمین آن هم به وسیله استفاده از نیروهای مغناطیسی دافع یکدیگر عنوان شده است.

البته این صندلی جنبه های مثبت درمانی نیز دارد. چرا که به کارگیری نیروهای مغناطیسی موجب می شود افرادی که به دردهای مزمن کمر و ماهیچه ای مبتلا هستند به مرور احساس آرامش و التیام پیدا کنند. در ضمن بازار آینده خودروهای هیبریدی برقی با باتری های جدید اسیدی متحول می شود. چرا که محققان نسل جدید باتری های اسیدی با راندمان کاری بالا را وارد بازار می کنند. اخیرا محققانی در استرالیا باتری جدیدی طراحی و ساخته اند که از آن به نسل جدید و مدرن باتری های اسیدی تعبیر شده و از قابلیت های فعلی موجود در بیشتر خودروهای دوگانه سوز و حتی بالاتر از آنها برخوردار است. این باتری که UltraBattery نام دارد، ترکیبی از فناوری 150 ساله باتری های اسیدی با ابر ذخیره کننده است. این سیستم های منحصر به فرد می توانند بسرعت انفجارات انرژی مربوط به میلیون ها چرخه را بدون هیچ گونه افتی جذب و رها کنند. در نتیجه این باتری جدید عمری بالغ بر حداقل 4 برابر باتری های اسیدی فعلی خواهد داشت.

از آن گذشته ، تولید کنندگان این محصول جدید مدعی اند هزینه تولید آن تنها یک چهارم هزینه باتری های هیبریدی برقی است.

 

منبع:جام جم

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در سه شنبه 16 بهمن1386 ساعت |

F35جدید ترین جنگنده عمود پرواز ایالات متحده

F35جدید ترین جنگنده عمود پرواز ایالات متحده

این جنگنده جدیدترین وپیشرفته ترین جنگنده ی ایلات متحده است.این هواپیما در سال 2004 برای نخستین باربه نمایش درآمد و دراگوست2006 برای اولین بار پرواز كرد و تا به اكنون بدلیل هزینه ی بالاتولیداین هواپیمابه عقب افتاده است.این جنگنده ی عمود پرواز توسط شركت لاكهیدمارتین طراحی وباكمك نورث روپ گرومن ساخته می شود.جنگنده ی f-35   قابلیت حمل 8 بمب با قطر كوچك و موشك های هوا به هوای GDAرادارد.این پرنده ی سبك وزن دردوگونه ی ناونشین وخشكینشین ساخته  می شودكه گونه ی ناونشین قیمت گرانتروتوانایی حمل سلاح كمتررادارد. f-35 ناونشین جایگزین (f-14 تامكت) ناونشین وf-35خشكینشین جایگزین(f-22 رپتور) خواهدشد.

منبع:هواپیماهای نظامی ومسافربری

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در دوشنبه 24 دی1386 ساعت |

بررسی سیستم‌های دفاع موشکی بالستیک جهان در سال میلادی گذشته

بررسی سیستم‌های دفاع موشکی بالستیک جهان در سال میلادی گذشته

سال گذشته‌ی میلادی با تحولات گسترده‌ای در بخش موشکی جهان همراه بود. این تحولات سبب شد که کشورهای صنعتی جهان در این زمینه به دو گروه تندرو و کندرو تقسیم شوند. در این میان امریکا به عنوان سردمدار کشورهای تندرو مطرح بود. در مقابل فرانسه و انگلستان نیز در مقابل کشورهای کندرو قدم برمی‌داشتند.

آمریکا که برنامه‌ی سپر موشکی خود را به شکلی جدی و جدید در اروپا دنبال می‌کند، بارها از موفقیت موشک‌های جدید و پیشرفته‌ی خود از جمله بالستیک و کروز با سوخت‌های مختلف در شبکه‌های خبری گوناگون خبر داد.

در کنار این کشور روسیه نیز به طور گام به گام پیش می‌رفت. در حالی که موشک‌های کروز روسی با موفقیت آزمایش می‌شدند، امریکا نیز تاماهاوک و پاتریوت را بارها مورد تست قرار داد. در مقابل این مساله راه‌اندازی سیستم دفاع هوایی S-400 با موشک‌های بسیار قدرتمند روسی و فروش مدل پیشین این سیستم (S-300) به ایران از مهمترین خبرهایی بود که امریکایی‌ها را تحت تاثیر قرارداده و تا حدی به فکر واداشت.

اسرائیل نیز در این راستا سیستم دفاع موشکی خود را برای مقابله با تهدیدات احتمالی ایران و سوریه به موشک‌های ارو-3 خود و پاتریوت PAC-3 امریکا مجهز نمود. طراحی ارو-3 با قابلیت‌های مختلف از جمله اصابت به موشک مورد هدف حتی در صورت تغییر جهت‌های رادارگریز از نکاتی بود که توجه منابع خبری را در مورد این موشک به خود جلب کرده بود.

در میان کشورهای آسیایی می‌توان نام بسیاری از کشورها صنعتی را به عنوان تندرویان صنایع موشکی در سال گذشته اعلام نمود. در این میان ژاپن با برنامه‌های مشترک خود با آمریکا توانست جایگاه مناسبی از نظر دفاع موشکی در منطقه برای خود ایجاد نماید و تا حد بالایی خود را در بر ابر تهدیدات شرق بیمه نماید. امریکایی‌ها با راه‌اندازی سیستم دفاع موشکی این کشور، موشک‌های دفاعی SM-3 خود را نیز در اختیار ژاپنی‌ها قرار دادند.

هند نیز با آزمایش موشک‌های بالستیک و کروز و استفاده از آنها در مرزهای مشترک با پاکستان رقابت خود را با این کشور در سطح پیشین نگه داشت. موشک‌های آکاش و براهموس این کشور در سطح جهانی مطرح شده و از قابلیت‌های متفاوتی برخوردارند. هند با شروع اجرای برنامه‌ی موشک ماورای صوت نیز توانست تلنگوری به کشورهای پیشرفته‌ی جهان زده و هشداری جدی به آنها بدهد.

کشور همسایه‌‌، پاکستان، نیز با اجرای برنامه‌های هدفمند و طولانی موشکی خود توانست مرزهای خود را پشتیبانی نماید. موشک هتف-7 این کشور در سال 2007 جای مناسبی در میان موشک دیگر عرصه‌ی بین‌الملل به دست آورده بود.

چین نیز با آزمایش چندین فروند موشک سوخت جامد با ترکیب متفاوتی از سوخت علاوه بر تامین نیازهای خود در بخش نظامی توانست گامی جدید بر بخش موشک‌های حامل ماهواره برداشته و خود را به عنوان یک پیشروی فضا مطرح بسازد. موشک‌های جدید با سوخت نوی خود می‌توانند در انتقال ایستگاه‌های فضایی به صورت یک‌جا به چینی‌ها کمک نمایند.

کشور ما نیز با معرفی شهاب-4 و مدل سوخت جامد آن با نام عاشورا توانست گامی بزرگ در میان کشورهای منطقه و در جهت تکمیل سپر موشکی خود بردارد.

در کنار کشورهایی همچون آمریکا، روسیه، اسرائیل، چین، هند، ژاپن، پاکستان و حتی ایران که به معرفی آنها پرداختیم، کشورهایی همچون فرانسه و انگلستان موضعی منفعل و بی‌حرکت در برابر تغییر و تحولات موشکی جهان داشتند. روسای جمهوری این دو کشور با اجرای موضع محافظه‌کارانه به اجرای برنامه‌های غیرنظامی و توجه به بخش‌های اقتصادی پرداختند.

در میان دیگر کشورهای کندرو می‌توان به کره‌شمالی اشاره نمود که در تمام مدت سال با معرفی و جنگ رسانه‌ای و تبلیغاتی خود در مورد موشک تایپدونگ-3 توانست موضع خود را در شرق در برابر چین، امریکا، کره‌جنوبی و ژاپن حفظ نماید.

منبع:آویا

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در دوشنبه 24 دی1386 ساعت |

مقدمه ای بر هوا و فضا

امروزه صنعت هوا و فضا در دنیا به عنوان یک صنعت پیشرو و پیشقدم در کشف بسیاری از حقایق علمی جهان شناخته شده است و اصولاً جزو علومی است که به دلیل هزینه ای هنگفت که برای رشد و پیشرفت آن می شود بسیاری از علوم دیگر را نیز به همراه خود به جلو پیش می برد.

در مورد آنچه که برای شناخت صنعت هوا و فضا می توان گفت مطلب بسیار زیاد است ولی به طور خلاصه می توان صنعت هوا و فضا را از لحاظ علوم مربوطه به مباحث زیر تقسیم بندی کرد:

1- علوم جلوبرندگی و پیشرانشی

2- علوم آیرودینامیکی

3- علوم سازه ای در زمینه ی هوا و فضا

1) در علوم جلوبرندگی بیشتر در مورد مسائل مربوط به موتور جت و موشک که خود موشک نیز نوعی موتورجت است بحث می شود. و نحوه ی ساخت، تولید و طراحی موتورهایی مناسب برای موشکها و هواپیماهایی که هر کدام برای اهداف مناسبی به کار می روند در نظر گرفته می شود. در واقع پیش نیاز بحث چگونگی بالا بردن راندمان این موتورها به وسیله طراحی بهینه و بهتر دانستن علوم مکانیک سیالات، مکانیک گازها و ترمودینامیک و همچنین علومی نظیر مکانیک پرواز و توربین گاز می باشد، که کتابهای مختلفی نیز حتی در ایران در این زمینه ها به چاپ رسیده است.

2) علوم آیرودینامیکی به بررسی نحوه ی عبور جریانات از روی یک ایروفویل می پردازد. در واقع می توان این علوم را به عنوان علومی برای شناخت آنکه چگونه می توانیم یک جسم را که می تواند یک هواپیما یا یک موشک باشد طراحی کنیم که براحتی در عبور جریانات هوا یا گاز از روی آن بهترین عملکرد و راندمان را داشته باشد.

 به عنوان نمونه می توان به بال هواپیما اشاره کرد که نحوه ی بررسی جریان هوا از روی بال و نحوه ی ایجاد نیروی (Lift) (بالا برنده) بر روی بال به وسیله ی علوم آیرودینامیکی بررسی می شود، البته این علوم مختص به هوا و فضا نیست و شامل موارد دیگر از جلمه صنعت خودرو نیز می شود.

3) علوم سازه ای نیز در صنعت هوا و فضا به بررسی ساختار و ساختمان اجسام مختلف پرنده و میزان مقاومت آنها در مقابل نیروهای مختلف کششی و خمشی و کرنشی و جانبی می پردازد که دانستن علوم پایه ای از جمله استاتیک و دینامیک و مقاومت مصالح برای بررسی سازه ی یک جسم پرنده الزامی می باشد.

 

اما بحث در مورد اینکه این علوم تا کجا ادامه پیدا می کنند و به چه علوم دیگری مرتبط می شوند بسیار گسترده و فراوان است ولی می توان گفت که در واقع با این علوم پایه است که بنیان صنعت هوافضا ، پرواز و هواپیما بررسی می شود که این علوم خود در موارد مختلف قوانین مختلفی را دارا می باشند. از جمله این دسته بندیها می توان به دو حالت خارج از جو زمین و داخل جو زمین اشاره کرد، در مورد موتور جت نیز دسته بندی :

وجود دارد که این دسته بندی براساس سرعت آنها نسبت به سرعت صوت می باشد.

اما، ما خود هوا و فضا را از لحاظ دسته بندی عمومی و صنعتی به موارد زیر تقسیم بندی کردیم: 1- هواپیما 2- موشک 3- فضا پیما 4- ایستگاه های فضایی 5- ماهواره ها

در بخش دانش و فناوری سایت تبیان با دسته بندی مطالب هوا و فضا به صورت بالا می خواهیم مطالب را به نحوه ای بهتر ارائه دهیم و امیدواریم بتوانیم در آینده با نظر شما بازدیدکنندگان از سایت مطالب را به نحوه ی بهتری ارائه دهیم.

امروزه در دنیا کشورهایی از قبیل روسیه و امریکا و فرانسه و هلند و اوکراین در صنایع هوا فضا پیشرو هستند و ایران نیز در سالهای اخیر وارد این عرصه شده است که نتایج آن در صنایع موشکی و هواپیما مشخص شده که از جمله می توان به هواپیمایی ایران 140 اشاره کرد.امید است با کمک شما دوستان در این راه موفق باشیم.

منبع : سايت تبيان

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در جمعه 21 دی1386 ساعت |

تصاویری از حوادث پرواز

 

تبیان(بخش دانش وفناوری)

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در جمعه 21 دی1386 ساعت |

تصاویری از کابین خلبان/قسمت اول

 

تبیان(بخش دانش وفناوری)

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در جمعه 21 دی1386 ساعت |

بوئینگ صنعت نانوتکنولوژی هوافضایی را یک قدم به جلو هدایت کرد

کمپانی بوئینگ اعلام کرد که مراحل تحقیقاتی و طراحی و آزمایشات اولیه بر روی کیوب‌ست اولین ماهواره‌ی دقیق نانوی این کمپانی به پایان رسیده و CSTB1 که در 17 آوریل سال جاری از بایکنور قزاقستان به فضا فرستاده شده بود تا کنون تمام ماموریت‌های محوله‌ی خود را به خوبی به انجام رسانده است. بوئینگ اعلام کرده در طول مدت ماموریت 5/3 ماهه‌ی این نانوماهواره‌ی یک کیلویی که با یک فضاپیمای در نوع خود منحصر به فرد و تنها با وزن 10 کیلوگرم به فضا فرستاده شده است، حدود 500000 داده را طی 1650 دوری که این ماهواره به دور زمین زده‌ است، از آن جمع‌آوری نموده و مورد تحلیل قرار داده است. داده‌های جمع‌آوری شده برای بررسی عملکرد بخش‌های مختلف این ماهواره خصوصا پارامترهای طراحی ماهواره گردهم آمده‌اند

|+| نوشته شده توسط ستاره سهیل در جمعه 21 دی1386 ساعت |